Love to Yavuz Sultan Selim
After the military campaign of Egypt, the symbol of justice and bravery Yavuz Sultan Selim wants to stay for a time to set up justice and authority in the town where he has conquered. Preperations are done for that and Sultan’s great tent is set. One of the women who charged with cleaning Sultan’s tent, for the first time at a close range sees Yavuz who came back to tent in the evening and since then she starts to be inflamed with love for him. With in time, this love turns to be a passion in the Egyptian woman’s heart. She knows incurability of trouble that she was fallen, however, she doesn’t abstain from looking for solution. On a friday, after Great Yavuz goes out of the tent, she attaches a note which she got someone to write for her, to Sultan’s pillow side. In the note; “What shall do the troubled?” writes. When the Sultan goes for rest at night, writes a reply and puts it under his pillow in return to note which he found beside his pillow. In the morning, the poor woman hotly -also may be with a little hope- looks under the pillow for “I wonder whether the Sultan wrote a reply?” and sees some writings which was written at the back of the paper. In this note which she got confidant to read “Shall reveal the troubled” writes. At least the poor woman feels happy with thinking of telling her sorrow, becomes hopeful with sentence but Sultan’s bravery scares her. Is it easy to say such a thing to Great Yavuz. This time, woman leaves a paper writing “What if she is afraid?” under the Sultan’s pillow and she is on tenterhooks to the next day. The next day, she again looks under the pillow hotly; when she saw writing “Shouldn’t be afraid and tell!” which was written by Sultan, her hope raises more. At least, she will tell her trouble influencing her deeply, even the sorrow will not be accepted, she will get rid off her trouble a bit. In the evening, the poor woman waits for Sultan, getting up the whole very nervous. In a while Great Yavuz appears with all his glory and he notices that a woman wants to say something in a strange condition and pose. “Tell!” says to the woman. She starts to dither waiting upon and becomes suddenly weak in the knees. When the Sultan said “Tell!” second with his abundant voice, woman says only “Master” because of her excitement and she cannot say anything. Owing to excitement of Sultan’s bravery, she falls down and gives her spirit to the God. Although flurry and excitement wrapped everyone, whole eyes focus on the Great Yavuz. Yavuz who has been feeling abou this for days feels deeply sorrowful in the heart and, tears falling from his eyes, says; “The real lover is such a person that dares to die for his beloved.”
———————————————————
Türkçe Çevirisi
Yavuz Sultan Selim’e aşk
Celâdet ve adaletin timsâli Yavuz Sultan Selim (rahmetullahi aleyh), Mısır Seferi’nden sonra fethettiği beldede adâlet ve otoriteyi tesis için, bir süre kalmak ister. Bunun için hazırlıklar yapılır ve padişahın otağ -ı hümâyunu kurulur. Sultanın çadırını temizlemekle vazifeli kadınlardan biri, akşamları çadıra dönen Yavuz’u o gün ilk defa yakından görür ve o andan sonra onun sevgisiyle yanmaya başlar. Zamanla bu sevgi, bir sevdâ olur Mısırlı kadının yüreğinde. O, düştüğü derdin çaresizliğini bilir; fakat bununla birlikte çâre aramaktan geri durmaz.
Bir cuma günü Koca Yavuz çadırdan çıktıktan sonra bir tanıdığına yazdırdığı kâğıdı, sultanın yastığının yanına iliştiriverir. Kâğıtta; “Derdi olan neylesin” yazmaktadır. Sultan, gece istirahatına çekildiğinde yastığının yanında bulduğu kâğıtta yazılı bu ümitsiz cümleye, bir karşılık yazıp yastığının altına bırakır. Kadıncağız sabah, “Acaba sultan cevap yazdı mı?” heyecanıyla -belki de biraz ümitle- yastığın altına bakar ve kâğıdının arkasına bir şeyler yazılmış olduğunu görür. Sırdaşına okuttuğu bu notta, “Derdi olan söylesin!” yazmaktadır. Kadıncağız en azından derdini anlatabileceği düşüncesiyle biraz da olsa sevinir, ümitlenir bu cümleyle. Fakat padişahın celâdeti onu korkutmaktadır. ‘Şîrlerin pençe-i kahrında lerzân olduğu’ Koca Yavuz’a böyle bir şey söylemek kolay mıdır?!.. Bu defa kadın, “Korkuyorsa neylesin?” yazılı bir kâğıt bırakır sultanın yastığının altına ve ertesi günü sabırsızlıkla bekler. Ertesi sabah yine yastığın altına heyecanla bakar; sultanın kaleminden çıkan, “Hiç korkmasın, söylesin!” yazısını görünce kadının ümidi biraz daha artmıştır. Hiç olmazsa kendini yakıp kavuran derdini söyleyecek, kabul görmese de, derdinden bir nebze olsun kurtulacaktır. Kadıncağız bütün cesaretini toplayıp akşam sultanın gelme vaktinde çadırın girişinde bekler. Birazdan Koca Yavuz, bütün haşmetiyle görünür; hâlinden, duruşundan kadının kendisine bir şeyler söylemek istediğini fark eder: “Söyle!” der kadına. Edeble el-pençe duran kadın titremeye başlar ve dizlerinin bağı çözülür. Padişah gür sesiyle ikinci defa “Söyle!” deyince, kadın, heyecanından sadece; “Efendim!” der ve gerisini getiremez; Koca Sultan’ın celâdetinden duyduğu heyecanla yere yığılır ve ruhunu oracıkta Rabb’e teslim eder. Herkesi bir telâş ve heyecan sarsa da, gözler Koca Yavuz’dadır. Meseleyi günlerdir hisseden Yavuz’un bu tablo karşısında yüreği yanar, gözleri dolar ve şöyle der: “Hakîkî âşık odur ki, sevdiği uğruna kalbi dursun!”
Eğer yazıyı beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuz yazın veya RSS aboneliği ile yeni yazılardan anında haberdar olun.
Yorumlar
Henüz Yorum Yok.
Yorum Yazın