Bir Klarnet Hikayesi
01/02/2004
Dağılmıs ruhumun çöplerini topluyorum. İlişmeyin bana sadece sevdim ben -
daha ne ki bu hayat bu kadar acımasız vuruyo kırbacları`nı yüreğime
her acı hatırlatıyo onu ve kendimi boş kadehlerde demlenirken yakalıyorum…
Aşk acısı bu olmalı galiba içtikçe iciyor ve gönül sarhoş olmuyor… Onsuz
halbu`ki yanında aşk meyin`den içip daha ilk kadehte yıkılan ruhum şimdi ne içsem
kar etmiyo unutmama sevdanın acısı daha betermiş baba kaybından her gün ölmek
gibi bu asalak duygu hisleri`ni unutmak yaşadığını, unutmak ne yapacağını
bilememekmiş.Sevmek bu kadar basİt mi? Be gitmek bu kadar kolay mı? Bu yürek`den
unutulmayanlar unutulmuyo aşk acısı yıkıyo ruhu susuyo gönül sarkıları dinleyecek
ne takad kalıyo nede söyleyecek nefes. Ruhun gözleri baska bakıyor kıçı kırık
hayata dert bu ölüm bu ölüm dediğin yaşamak demişler yoklugunda bu yasam değil be yıkık
ruhun çarpık sokakları acı hikayesi sahte gönüllerin dertli çalan bir klarnet`din
avuntusu….
Ruhun gidip`de dönmemesi gibi. ölüm ise ben senden sonra hergün öldüm ve mezarsız
taşımın yasını yüreğimin içine gömdüm ne zaman baksam semaya ağlarım yalnızlığıma
susan gözlerim oldu artık konuşmayan lal olan dilim ve sensiz bir hayatın getirmiş
olduğu birde oda eklenmiş cesine gelen yas hazan mevsimlerim…
Olmadı be yeşim bu bize bu bana olmadı işte seni seviyorum demenin cezası hergün
ölmekse gör işte ölüyorum her gün kanlar içinde akan degil belki ama zaman be gülüm hanı
giderken son defa baktım sana öyle içten ve gitme der gibi ama sen duymadın yüreğimin
çığlığını kalakaldım sokakta yalnız ne yaşadım senden sonra nede ölebildim işte…
Senden sonra bu yaralı kalbimin acı tuzaklarıyla tanıştım senden sonra
gittiğim hersey heryer birşey anlattı yanıltı gözlerimi burda vardık
dedi parkta sahil kenarında loş kafelerin acı gölgelerini tanıdım sutum sadece yutkundum
ama olmadı ne senden sonra var oldum nede varlıga ınandım ben senden sonra
yok olmuşum meğer yaşıyorum ama senle yaşıyorum ama yokluğunun getirdiğı acıyla
sen gittin uzaklara ben ne kaldım burda nede gidebildim işte berduş gibi
düştüm sokaklara geceleri ışıksız ruhumun acı hikayesi seni hiç unutmadım
hiç`de unuttamadım iste hepsi elimde kalan bir klarnet hikayesi …
Hulki Fatih ARISOY
Alıntıdır
Eğer yazıyı beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuz yazın veya RSS aboneliği ile yeni yazılardan anında haberdar olun.
Yorumlar
Henüz Yorum Yok.
Yorum Yazın